Vluchtelingen in Waddinxveen (2)

4 november 2015
Hoe zal het gaan bij een steeds groter wordende groep asielzoekers die verblijfsvergunning krijgt? Zijn we bang dat we radicale moslims binnenhalen? Moeten ze zich aanpassen? Mogen ze iets houden van hun eigen identiteit? Vragen die Lambert den Dekker (PCW) heeft naar aanleiding van de vluchtelingenopvang in Waddinxveen.

Halvard Jan Hettema (Groen Links / PvdA) eindigde de laatste raadsblog met de passage ‘’....omdat je alles achterliet, op zoek naar levensgeluk. Zou jij in de schoenen van een vluchteling willen staan?’’ Een retorische vraag. Natuurlijk zou ik niet in die schoenen willen staan.  Maar is dat dan het laatste woord hierover?

Laat één ding duidelijk zijn. Ik ben trots op hoe we in Waddinxveen de noodopvang regelde en op iedereen die daaraan bijdroeg. Maar er blijven vragen over die mij bezig houden. En die wil ik graag delen.

Continue zorg

Het is verbazingwekkend hoeveel hulp vanuit de samenleving kwam voor de noodopvang. Ik vraag me alleen af in hoeverre het vol te houden zou zijn om zo intensief betrokken te zijn. Nu is het in het geval van tijdelijke opvang niet nodig om het lang vol te houden. Maar toch…

De spullen die overbleven zijn onder andere naar Care for Family gegaan.  Mooi dat ze een goede bestemming krijgen. Care for Family zet zich tenslotte in voor een kwetsbare doelgroep in Waddinxveen. Een doelgroep die niet te vergelijken is met vluchtelingen maar waar we wel continu naar om kunnen zien. Wellicht heeft de hulp aan de vluchtelingen ogen geopend voor de kwetsbaarheid van ons bestaan. En die is niet alleen ver weg maar ook dichtbij!

Integratie

Een andere vraag die mij bezig houdt is die van de integratie. Hoe zal het gaan bij een steeds groter wordende groep asielzoekers die verblijfsvergunning krijgt? Zijn we bang dat we radicale moslims binnenhalen? Moeten ze zich aanpassen? Mogen ze iets houden van hun eigen identiteit? Hoe zit het met volksaard, waarden en normen? Gaat dat wel goed samen met die van ons (wat zijn ‘onze’ waarden en normen eigenlijk?)? Zo kan ik nog wel even doorgaan met vragen. Vragen die we hier in Waddinxveen niet 1-2-3 kunnen en hoeven te beantwoorden. Het zou mooi zijn als we hier (in de raad) een open dialoog over kunnen voeren. En natuurlijk vergeten we daarnaast niet barmhartigheid te betonen aan kwetsbare mensen die op onze weg komen!

Gelukzoekers en gelukvinders

Tenslotte een relativerende notie. Zijn wij in Waddinxveen nu echt een ander soort mensen dan vluchtelingen? Zijn we niet allemaal gelukzoekers waar Halvard Jan het over had? En waar en wanneer vinden we dan echt geluk? Als christen weet ik dat het geluk bij God te vinden is. Vind ik dat ultieme geluk hier en nu al? Die illusie heb ik niet. Uiteraard proberen we het met elkaar na te streven. Met het uitzicht op een leven na de dood weet ik dat we straks alles achter mogen laten en voor altijd gelukkig zijn bij God.

Lambert den Dekker

raadslid PCW