Vluchtelingen in Waddinxveen

26 oktober 2015
De emoties rond de vluchtelingenopvang zijn te begrijpen. Maar Nederland heeft na de Tweede Wereldoorlog een verdrag ondertekend dat vluchtelingen recht hebben op alle faciliteiten, betoogt Halvard Jan Hettema (PvdA/GroenLinks) in de raadsblog.

Enige weken geleden diende PvdA/GroenLinks een motie in om het College aan te sporen actiever aan de slag te gaan met de te verwachten opvang van vluchtelingen. De motie werd raadsbreed gesteund door alle partijen. Daarmee gaf de Waddinxveense politiek een duidelijk signaal af: zorg ervoor dat je als gemeente klaar bent voor de opvang van vluchtelingen als het COA (Centraal Orgaan opvang Asielzoekers) een verzoek tot ons richt.

Het verzoek kwam. De ambtelijke organisatie werkte keihard: de noodopvang in de Dreef verliep naar wens. Vele vrijwilligers staken hun handen uit de mouwen. Zij heetten de asielzoekers een warm welkom en voorzagen hen van de eerste levensbehoeften: een bed, voeding, een dak, kleding en vooral … een gevoel dat ze bij ons mens mogen zijn. Even een rustpunt in een getraumatiseerd bestaan. Waarbij je de stap neemt om huis en haard (en vaak een goede baan) achter je te laten voor één zaak: een menswaardig bestaan. Op zoek naar nieuw levensgeluk.

Schrijnend blijft het feit dat je als vluchteling vervolgens het hele land doorkruist. Een echte oplossing hebben we nog steeds niet voor dit probleem. Dat echte geluk ligt voor hen nog ver in het verschiet. Hun positie is niet te benijden, al zijn er landgenoten die daar anders over denken. Zij voelen zich bedreigd in hun eigen kansen op huisvesting, zijn bang voor het onbekende en hebben de oplossing al klaar: sluit de grenzen, stuur asielzoekers terug. Een reactie die je mag verwachten?

JA. Emotie speelt een grote rol. Ieder incident wordt breed uitgemeten; daar waar het goed gaat horen we niets. Sommige politici stoken het vuurtje moedwillig op en worden nauwelijks  weersproken.

NEE. Als je een blik werpt op oude afspraken. Na WO II zijn er internationale afspraken gemaakt over de omgang met vluchtelingen. Nederland ondertekende dat verdrag. De strekking: mensen die vluchten uit hun eigen land hebben recht op ALLE faciliteiten: o.a. huisvesting, voeding en zelfs onderwijs. Aan die rechten verbonden we steeds meer plichten, waarbij je je soms serieus mag afvragen waar de grens ligt: heb je als vluchteling nog rechten of word je ineens gezien als tweederangs burger?

De eerste geluiden om verder te gaan klonken afgelopen weekend al: deel asielzoekers maar in in vier groepen. Van ‘aanpassers’ die willen inburgeren en welkom zijn tot ‘fanatici’ die we niet willen hebben. Wie de indeling bepaalt … dat blijft de grote vraag.

Je zult huis en haard maar hebben verlaten vanwege de jarenlang durende bombardementen en er vervolgens achter komen dat je hier in de categorie 'fanatici' wordt ingedeeld ... omdat je alles achter je liet, op zoek naar levensgeluk. Zou jij in de schoenen van een vluchteling willen staan?

Halvard Jan Hettema

raadslid PvdA/GroenLinks